maandag 2 maart 2009

5,00,000 uren ongeval vrij

Het uitreiken van de oorkondes aan de aannemers. 500000 uren gewerkt zonder een ongeval. Ook voor India een mijlpaal. Dus na het overhandigen het eten.
Ik heb ook nog altijd is kortjakje gezongen, een traditie om bij een feest iets te zingen. De video volgt later :-)

maandag 23 februari 2009

Het fruit springt er uuuiuiiiut! (Yor, zuiveldrank van domo, nog bekend??))

Zomaar even wat fotootjes onderweg. De fruitmarkt in Koramangala. Links en recht van de drukke doorgaande weg zitten individuele marktlui het groenten en fruit te verkopen. De waren worden met vrachtwagen (bestelvrachtwagentjes) en Riksja’s van buiten de stad aangevoerd. Op de grond en/of plastiek uitgestald en verkocht aan particulieren of aan vendors die met de waar op karretjes het en der in de stad rijden of staan.

Hoe wat waar en vakantie??

Een tikkie verstrooit kijk ik op als Rene zijn zoveelste foto maakt. Dit is dus de plek waarvan ik werk, het SBL. Mobiels bij de hand voor de SMS of de lokale telefoontjes. Een desk phone voor, tja waarvoor eigenlijk, gebruik hem/haar weinig, en de onontbeerlijke koptelefoon voor de lange afstand telefoontjes.


Maar dan natuurlijk ook het vakantie gevoel. Iedereen denk toch dat het allen vakantie is in India dus waarom niet op de zaterdagmorgen de schaduw van een palm opzoeken en rustig uitdampen. Natuurlijk is de iphone dan een onontbeerlijk instrument, want je kunt er zo lekker mee spelen tussen het lezen. Het is me trouwens niet gelukt mijn iphone te unlocken zodat ik mijn India sim erin kan plaatsen.


Gewoon op weg van huis naar werk. Goed in de snelbinders en een smile op het gezicht. Een dag niet gelachen ……

woensdag 11 februari 2009

woon werk&verkeer


Krijg wel eens vreemde blikken als ik vertel hoe ik van huis naar werk ga in het bangaloorse. Niet letterlijk die vreemde blinken, maar meer de ongelovige zuchten aan de andere kant van de lijn. Te verdediging van mijn gedrag in deze maar een stukje over het reizen in de stad.
Het gewone woon werk verkeer kan worden gedaan op 2 manieren, althans ik heb de “keus” uit 2. Eigenlijk niet zozeer een keus, meer afhankelijk waar ik heen ga. Het “grote kantoor (STI) of het laboratorium (SBL), zo’n 20 k uit elkaar. Ga ik naar STI dan neem ik de bus die om 710 vertrekt op ongeveer 1 km lopen vanaf halcyon. Is wat vroeg en ontbijt schiet er ook bij in, maar dan heb je ook wat. Een bus met veiligheidsgordel die ongeveer 10 seconden stopt op aangegeven plekken. Het heeft mij 3 dagen gekost om de aangegeven plekken te vinden. Die kwamen in ieder geval niet overeen met de door mijn werkgever verstekte informatie. Een enigszins misselijkmakende busreis volgt die na ongeveer 3 kwartier stopt bij het STI. De terugweg gaan in omgekeerde volgorde zoals je begrijpt en start om 435 PM exact, anders is het lopen/lokale bus.
Ga ik naar het SBL, wordt ik om 740 AM door een Nissan Inova met chauffeur (Sahadev) opgehaald bij het Halcyon. Afhankelijk van de nog op te halen mensen volgt een rustige rit, max 60 km/h naar het SBL. Een duidelijk comfortabelere rit dan de bus. Aankomst ongeveer 815 en om 600 pm vertrekt ie weer. Zijn er dan geen bussen vraag je je af. Jawel, maar die gaan weer niet via Koramangala (waar ik woon).
Zelf rijden is uit den bose. Niet omdat ik de skills niet zou bezitten maar eerder omdat de andere weggebruikers er andere regels opnahouden dan wij/ik gewend ben.


Wat te doen in het weekend. Geen bus en geen auto. Nou vrij eenvoudig; het Halcyon verhuurd ato’s met chauffeur. Dus mocht ik wegwillen, afspraak of eve shoppen regel ik dat via de receptie. En nu komt het voor vele vreemde; Ik ga bijvoorbeeld ergens lunchen. Ik vraag de chauffeur mij af te zetten op het adres. Neem zijn telefoonnummer op in mijn GSM en wens hem goede dag. “ ik bel je zodra ik klaar ben” mompel ik dan in Engels. De chauffeur rijdt weg en zet zijn auto neer op het eerste beste lege plekje, doet z’n raam open, pak de krant of gaat een tukkie doen.
Zodra ik klaar ben met eten/shoppen etc bel ik um op en staat hij klaar waar ik dat zou willen.
Asociaal zul je denken. Laat jij die vent even wachten tot het jou goeddunkt om te gaan. Ja!, het heeft me wel 4 maanden gekost om hier aan te wennen om eerlijk te zijn. Dit is nl de manier waarop het gaat. Ik heb meerder keren getracht de chauffeur te laten gaan en dan weer te bellen als ik klaar was. Dan moest ik 2 keer zoveel betalen..... Toch enigszins Nederlander heb ik me toen maar aangepast aan de lokale gebruiken...
Je raakt eraan gewend.

Zelf rijden is misschien niet zo goed ID als je die foto ziet: een 22 jarige chauffeur die s’nachts om 330 am bijna het SBL hek trachtte binnen te rijden. De boom hield hem tegen (geen persoonlijke ongelukken verder, gelukkig)

zondag 8 februari 2009

SPAR

Ik had en aantal weken geleden een discussie over de herkomst van de SPAR.
Waarschijnlijk wel eens een gezien in NL , vaker in Oostenrijk, Duitsland Of Italie. Blijkt toch echt pure Hollandse prestige te zijn!! DESPAR" is the acronym for the Dutch sentence "Door Eendrachtig Samenwerken Profiteren Allen Regelmatig" which translates into "We all benefit from joint cooperation".
Ja en!?
In Koramagala is een groot winkel centrum, voor de trouwe lezers, geen verassing, Oasis. In deze shop is een grote Spar gevestigd. Ik vond het nodig om daar even wat foto’s van t schieten. Het lijkt AH wel. Een beetje edammer is zo gekocht en ook kaas uit Zaandam is te verkrijgen. Ik wist niet eens dat “we” in Zaandam kaas maakte. blijkt volgens SPAR zelf de enige shop te zijn in India. Niet waar.



zondag 1 februari 2009

from PM to Halcyon

Als gezegd. We zaten in Palm meadows. Ver weg uit de stad. Na wat aandringen konden we dan gezamenlijk, Rene en ik, verhuizen naar het meer in de stad gelegen Halcyon. Op zaterdag morgen na het ontbijt stond Thiru al geduldig te wachten tot wij onze uit-check hadden afgerond (4) Dat was een warme aangelegenheid zoals de kleurverspringingen van mijn T-shirt verraden. Halcyon is gelegen in Koramangala. Een wat hip stukje van de stad. Veel jongeren bevolken dit gedeelte het ligt ten zuiden van het oude vliegveld en de hosur road. De naam zegt het al. De weg naar Hosur. Veel vrijstaande laagbouw en grote shopping malls. Voor de fanatieke onder ons. Zoek op Forum bangalore en Oasis bangalore. Elk zich zelf respecterend merk is vertegenwoordigd. En laat het nu net sale zijn. Tot 50% korting is geen uitzondering maar regel.

Op de foto’s enige interieur foto’s. Zwart leder ☺
Uitzicht is nix, maar het zwembad is geduldig




Pujah (in progress)

De Pujah....
Alle gebouwen, huis, auto, eigenlijk alles dat de mens gebruikt dient te worden ge-pujah-t. Ingewijd. Zo ook dus een deel van het laboratorium in verbouw. Building 5 was aan de beurt. Een schilderij van bloemen op de grond (1) een priester en maatje voor de actuele ceremonie (2) met het nodige schilderwerk op de muur van het gebouw. Menig Nederlander/westerling die mogelijk schrikt van de gebruikte symbolen. Schrik niet, in 40/45 is het misbruikt en hier is het juist een mooi heilig symbool. Dit alles gepaard met gezang. Af en toe kijken de heren elkaar alsof ze willen zeggen " doen we er nog 1 of is het zo wel klaar" Als de blik nog enigszins afwijkend is zett de ander weer vol drama en ervaring het volgende psalm-achtig gezang in.
Na de ceremonie buiten worden alle gebruiksvoorwerpen ook gezegend (niet zeker of dat het goede woord is) door de priester. (3).
Een van de gebruikers moet ook de zegening bekrachtigen. (4). Zo-ook natuurlijk deze lieflachende collega.